هزینه پنهان نداشتن مخزن آب چیست

خسارت‌ هایی که هنگام قطعی آب آشکار می ‌شوند

تصور کنید یک روز صبح شیر آب را باز می ‌کنید، اما آبی در کار نیست. برای یک خانواده، این اتفاق می ‌تواند برنامه آشپزی، نظافت و سایر کارهای روزانه را مختل کند. برای یک کشاورز، ممکن است زمان آبیاری به تأخیر بیفتد. در یک کارگاه یا کارخانه نیز نبود آب می ‌تواند بخشی از فرایند تولید را متوقف کند. در هر سه موقعیت، مسئله فقط دسترسی نداشتن به آب نیست این هزینه پنهان نداشتن مخزن آب است، هزینه‌ ای است که به دلیل آماده نبودن برای اختلال در تأمین آب به وجود می ‌آید.

راهکار ساده است، خرید مخزن آب اما نه یک خرید عجولانه. ابتدا باید مشخص شود آب در چه زمانی، با چه حجمی و برای چه فعالیتی موردنیاز است سپس هزینه احتمالی اختلال با هزینه تأمین و نگهداری ذخیره آب مقایسه شود. در این مقاله، با بررسی مثال ‌های کاربردی و روش محاسبه هزینه ‌ها، نشان می‌ دهیم نداشتن مخزن چه پیامد هایی می ‌تواند داشته باشد، چه کسانی بیشتر در معرض این هزینه‌ ها هستند و در چه شرایطی ذخیره آب تصمیم اقتصادی منطقی ‌تری است.

هزینه پنهان نداشتن مخزن

قطع آب همیشه به معنای چند ساعت بی‌ آبی نیست گاهی یک اختلال ساده در تأمین آب می‌تواند هزینه‌ هایی ایجاد کند که بسیار بیشتر از هزینه پیشگیری از آن هستند. این مسئله فقط به خانه ‌ها محدود نمی ‌شود کشاورزان، دامداران، کارخانه ‌ها و کسب ‌و کارهایی که فعالیتشان به آب وابسته است نیز ممکن است با خسارت ‌های مالی و عملیاتی رو به ‌رو شوند.

مهم ‌ترین هزینه ‌های پنهان نداشتن مخزن آب عبارت ‌اند از:

• هزینه تأمین آب جایگزین: خرید آب، حمل ‌و نقل یا استفاده از روش‌ های اضطراری تأمین آب.
• هزینه توقف فعالیت: تعطیلی موقت کسب‌ و کار، اختلال در تولید یا کاهش ساعات کاری.
• خسارت به محصولات و تجهیزات: آسیب احتمالی به محصولات کشاورزی، دام، مواد اولیه یا فرایند های وابسته به آب.
• هزینه اختلال در برنامه روزانه: اتلاف وقت، تأخیر در انجام کارها و کاهش بهره ‌وری.
• هزینه ‌های پیش‌ بینی‌ نشده: پرداخت ‌های اضطراری و خسارت‌ هایی که هنگام قطعی آب به وجود می ‌آیند.

البته شدت این هزینه‌ ها به میزان وابستگی به آب، مدت قطعی، امکان تأمین جایگزین و شرایط هر فعالیت بستگی دارد بنابراین نداشتن مخزن برای همه افراد و کسب ‌و کارها الزاماً به یک اندازه زیان ‌بار نیست.

در ادامه بررسی می‌ کنیم که نداشتن ذخیره آب چه هزینه‌ هایی ایجاد می‌کند، چگونه می‌توان این هزینه‌ ها را محاسبه کرد و در چه شرایطی خرید مخزن آب از نظر اقتصادی توجیه دارد.

هزینه نداشتن مخزن آب بیشتر است یا هزینه خرید آن؟

برای پاسخ به این سؤال، نباید فقط قیمت خرید مخزن را در نظر گرفت بلکه باید هزینه تهیه و نصب آن را با خسارت احتمالی ناشی از قطعی آب مقایسه کرد.

برای مثال، اگر قطع آب باعث توقف تولید یک کارگاه، از بین رفتن بخشی از محصول کشاورزی یا تعطیلی موقت یک کسب ‌و کار شود، هزینه این خسارت‌ ها ممکن است از هزینه تهیه یک مخزن مناسب بیشتر باشد. در مقابل، اگر مصرف آب پایین باشد و قطعی ‌ها به ‌ندرت اتفاق بیفتند، خرید مخزن بزرگ ممکن است از نظر اقتصادی توجیه نداشته باشد.

برای ارزیابی دقیق ‌تر، این موارد را بررسی کنید:

– هزینه خرید و نصب مخزن و تجهیزات موردنیاز

– میزان آب موردنیاز در زمان قطعی

– احتمال و مدت قطعی آب

– هزینه تأمین آب از روش‌ های جایگزین

– خسارت احتمالی ناشی از توقف فعالیت یا اختلال در کار

نکته مهم: هدف، خرید بزرگ‌ ترین مخزن ممکن نیست هدف این است که ظرفیت ذخیره آب متناسب با نیاز واقعی و هزینه خسارت‌ های احتمالی انتخاب شود.

چرا هزینه واقعی نداشتن مخزن تا زمان قطعی آب دیده نمی‌ شود؟

دلیل اصلی این است که هزینه‌ های احتمالی در شرایط عادی آشکار نیستند. وقتی آب برقرار است، فرد یا کسب ‌و کار می ‌تواند فعالیت خود را بدون وقفه ادامه دهد. اما با قطع آب، بعضی نیازها به تعویق می ‌افتند و بعضی دیگر باید فوراً تأمین شوند.

برای نمونه، صاحب یک کارگاه ممکن است تصور کند خرید مخزن هزینه اضافی است اما اگر نبود آب، تولید یک سفارش را چند ساعت عقب بیندازد، باید هزینه نیروی انسانی، زمان از دست ‌رفته و پیامد احتمالی تأخیر را نیز بررسی کند.

از سوی دیگر، اگر فرایند تولید بدون آب هم ادامه پیدا کند، نباید تمام هزینه ‌های آن ساعت را به قطعی آب نسبت داد. آنچه اهمیت دارد، هزینه اضافی یا درآمد از دست ‌رفته ‌ای است که واقعاً در نتیجه اختلال ایجاد شده است.

وقتی آب قطع می‌ شود، چه هزینه ‌هایی ناگهان به شما تحمیل می‌ شوند؟

پیامدهای قطعی آب به نوع مصرف بستگی دارند اما چند گروه هزینه در بسیاری از موقعیت ‌ها قابل بررسی هستند.

هزینه تأمین فوری آب از خرید تا حمل ‌و نقل

هنگام قطع آب، ممکن است لازم باشد آب را از منبع دیگری تهیه کنید. این کار بسته به محل، حجم موردنیاز و نوع مصرف می ‌تواند هزینه خرید، حمل ‌و نقل، نیروی انسانی و زمان داشته باشد.

برای یک خانه، این هزینه ممکن است به تهیه آب برای نیازهای ضروری محدود شود. برای یک کارگاه یا واحد کشاورزی، تأمین حجم بیشتری از آب می‌ تواند به برنامه‌ ریزی و هزینه ‌های قابل ‌توجه ‌تری نیاز داشته باشد.

البته تأمین اضطراری آب همیشه امکان ‌پذیر نیست. در بعضی مناطق یا شرایط، دسترسی به منبع جایگزین نیز محدود است. بنابراین نباید فرض کرد که پرداخت هزینه بیشتر، در هر شرایطی مشکل را حل می‌کند.

هزینه زمان از دست‌ رفته و توقف فعالیت

زمان، به‌ خصوص در کسب ‌و کارهایی که فعالیت آن‌ها به آب وابسته است، ارزش اقتصادی دارد.

فرض کنید یک واحد خدماتی برای شست ‌و شو، نظافت یا انجام سفارش‌ های مشتری به آب نیاز دارد. اگر به دلیل نبود آب نتواند بخشی از خدمات را ارائه کند، ممکن است سفارش ‌ها عقب بیفتند یا مشتریان به زمان دیگری موکول شوند.

در چنین شرایطی، هزینه قطعی آب فقط پولی نیست که برای تهیه آب پرداخت می‌شود بلکه بخشی از هزینه به فعالیت ‌هایی مربوط است که در آن زمان انجام نشده ‌اند.

هزینه اختلال در برنامه کاری و دوباره ‌کاری

برخی فعالیت‌ها به ترتیب مشخصی انجام می‌شوند. توقف یک مرحله ممکن است مراحل بعدی را نیز به تأخیر بیندازد. در صنعت، این موضوع به فرایند تولید وابسته است در کشاورزی، برنامه آبیاری اهمیت دارد و در یک مرکز خدماتی، نبود آب می‌تواند برنامه ارائه خدمات را تغییر دهد.

با این حال، هر تأخیری به معنی خسارت مالی قطعی نیست. باید بررسی کرد آیا اختلال باعث هزینه اضافه، کاهش تولید، از دست رفتن سفارش یا تأخیر قابل ‌هزینه شده است یا خیر.

خسارت احتمالی به محصول، تجهیزات یا فرایند تولید

در برخی فعالیت ‌ها، دسترسی به آب برای حفظ کیفیت محصول یا ادامه یک فرایند ضروری است. اختلال طولانی یا واقع‌ شدن قطعی در زمان حساس ممکن است خسارت ایجاد کند.

برای مثال، کمبود آب در مرحله حساس رشد یک محصول کشاورزی، بسته به نوع گیاه و شرایط محیطی، می‌تواند بر عملکرد محصول تأثیر بگذارد. در بعضی فرایند های صنعتی نیز قطع آب موردنیاز برای خنک ‌کاری یا شست ‌و شو ممکن است ادامه کار را نا ممکن کند.

این پیامدها را باید بر اساس شرایط واقعی هر فعالیت بررسی کرد نه اینکه هر قطعی آب را معادل خسارت محصول یا خرابی تجهیزات بدانیم.

هزینه پنهان نداشتن مخزن آب در زندگی روزمره خانواده ‌ها

در خانه، آب فقط برای نوشیدن و آشامیدن استفاده نمی‌ شود. پخت ‌و پز، شست ‌و شو، نظافت و بهداشت نیز به دسترسی مناسب به آب وابسته‌ اند. وقتی آب قطع می‌شود، خانواده باید میان به تعویق انداختن بعضی کارها و پیدا کردن راه تأمین جایگزین تصمیم بگیرد.

وقتی نبود آب، برنامه یک روز عادی را مختل می‌کند

فرض کنید خانواده ‌ای برای آماده شدن اعضای خانه، رفتن به محل کار، رسیدگی به کودکان یا انجام کارهای روزانه برنامه‌ ریزی کرده است. قطعی آب ممکن است این برنامه را تغییر دهد و بخشی از زمان روز را به تأمین آب یا مدیریت محدودیت ‌ها اختصاص دهد.

ارزش این زمان برای همه یکسان نیست و همیشه نمی‌ توان آن را به پول تبدیل کرد. با این حال، در بررسی هزینه نداشتن مخزن باید میان هزینه مستقیم خرید آب و دشواری ‌های ناشی از اختلال در زندگی روزمره تفاوت قائل شد.

آیا خرید مخزن برای هر خانه‌ ای ضروری است؟

خیر. اگر ساختمان با اختلال جدی در تأمین آب مواجه نیست، فضای مناسب برای نصب ندارد یا راهکار جایگزین مطمئن و کم ‌هزینه ‌ای در اختیار دارد، ممکن است خرید مخزن در اولویت نباشد.

در مقابل، برای خانه‌ هایی که قطعی آب در آن ‌ها تکرار می‌شود، ذخیره متناسب با نیاز می‌تواند مدیریت شرایط را آسان ‌تر کند به شرط آنکه مخزن، محل نصب و سیستم آبرسانی به‌ درستی انتخاب شوند.

در آپارتمان‌ ها نیز باید وضعیت ساختمان، تعداد واحدها، مصرف مشترک، امکان نصب و توافق ساکنان بررسی شود. نصب مخزن مشترک یا اختصاصی، بدون توجه به شرایط واقعی ساختمان، الزاماً بهترین انتخاب نیست.

هزینه پنهان نرسیدن آب به ‌موقع برای کشاورزان

برای کشاورز، ارزش آب فقط به مقدار آن محدود نمی ‌شود زمان دسترسی به آب نیز اهمیت دارد. اگر آب در زمان موردنیاز محصول در دسترس نباشد، امکان دارد برنامه آبیاری تغییر کند و در شرایط نامناسب، عملکرد محصول تحت تأثیر قرار بگیرد.

ذخیره آب می‌تواند به مدیریت بهتر فاصله میان زمان دسترسی به آب و زمان مصرف کمک کند اما جایگزین منبع پایدار آب، مدیریت اصولی آبیاری یا راهکار مقابله با خشکسالی نیست.

تأخیر در آبیاری چه پیامدی برای محصول دارد؟

پیامد تأخیر به نوع محصول، مرحله رشد، دمای هوا، رطوبت خاک، روش آبیاری و مدت کمبود آب بستگی دارد. در بعضی شرایط، تأخیر کوتاه ممکن است اثر محدودی داشته باشد اما در دوره‌ های حساس رشد یا هنگام گرمای شدید، کمبود آب می‌تواند ریسک بیشتری ایجاد کند.

بنابراین کشاورز باید ابتدا نیاز آبی محصول و زمان ‌بندی آبیاری را مشخص کند. سپس بررسی کند که آیا ذخیره آب می‌تواند فاصله زمانی میان تأمین و مصرف را پوشش دهد یا خیر.

هزینه انتقال اضطراری آب به مزرعه چگونه افزایش می ‌یابد؟

اگر آب در محل مصرف موجود نباشد، انتقال آن از منبع دیگر ممکن است به وسیله نقلیه، سوخت، نیروی انسانی و زمان نیاز داشته باشد. هزینه نهایی به فاصله منبع تا مزرعه، حجم آب، دفعات انتقال و امکانات موجود بستگی دارد.

برای برخی مزارع، ذخیره آب در محل می ‌تواند نیاز به انتقال‌ های مکرر را کاهش دهد البته فقط زمانی که منبع تأمین آب در دسترس باشد و هزینه ذخیره‌ سازی در مقایسه با روش جایگزین منطقی باشد.

نداشتن ذخیره آب چه ریسک ‌هایی برای گلخانه و دامداری دارد؟

در گلخانه ‌ها، نیاز آبی گیاهان و شرایط محیطی باید هم‌ زمان در نظر گرفته شوند. در دامداری ‌ها نیز دسترسی منظم به آب برای تأمین نیاز دام اهمیت دارد. اختلال در تأمین آب ممکن است مدیریت روزانه این واحدها را دشوار کند.

با این حال، ظرفیت ذخیره موردنیاز یک گلخانه با یک دامداری یا مزرعه یکسان نیست. میزان مصرف، مدت اختلال قابل ‌انتظار، منبع آب و امکان تأمین جایگزین باید مبنای محاسبه باشند.

بله، در صورتی که آب در زمان مناسب در دسترس مخزن قرار گیرد و ظرفیت آن با برنامه مصرف هماهنگ باشد. ذخیره آب می‌تواند امکان مدیریت بهتر زمان مصرف را فراهم کند و در بعضی سامانه‌ها، هماهنگی میان تأمین و آبیاری را بهبود دهد.

اما اگر منبع آب کافی وجود نداشته باشد، مخزن به‌ تنهایی کمبود را جبران نمی‌کند. همچنین ذخیره ‌سازی بدون مدیریت مصرف ممکن است فقط هزینه تجهیزات را افزایش دهد. بهترین نتیجه زمانی حاصل می‌شود که ذخیره آب با روش آبیاری مناسب، کاهش هدر رفت و برنامه ‌ریزی مصرف همراه باشد.

برای صنعتگران و کارخانه ‌ها | هزینه چند ساعت توقف تولید چقدر است؟

در واحدهای صنعتی، آب ممکن است یکی از نهاده‌ های ضروری تولید باشد برای مثال در برخی فرایند های شست ‌و شو، خنک ‌کاری، آماده‌ سازی مواد یا سایر مراحل عملیاتی. اگر دسترسی به آب برای ادامه یک فرایند ضروری باشد، اختلال در تأمین آن می‌تواند تولید را محدود یا متوقف کند.

با این حال، میزان خسارت به نوع صنعت و وابستگی واقعی خط تولید به آب بستگی دارد. همه کارخانه‌ها در برابر قطعی آب به یک اندازه آسیب ‌پذیر نیستند.

توقف خط تولید چگونه هزینه ایجاد می‌کند؟

برای محاسبه هزینه توقف، باید مشخص شود در مدت اختلال چه مقدار تولید انجام نشده، کدام هزینه‌ها همچنان ادامه یافته ‌اند و آیا تولید از دست ‌رفته بعداً قابل جبران بوده است.

هزینه ‌های قابل بررسی عبارت‌ اند از:

• هزینه نیروی انسانی که در زمان توقف همچنان پرداخت می‌شود.
• هزینه اضافه ‌کاری یا تغییر برنامه برای جبران تأخیر.
• کاهش تولیدی که امکان جبران آن وجود ندارد.
• هزینه ‌های مستقیم راه ‌اندازی مجدد، در صورتی که فرایند واقعاً به آن نیاز داشته باشد.
• هزینه احتمالی تأخیر در تحویل سفارش‌ ها.

نکته مهم این است که فروش از دست ‌رفته را نباید بدون تعدیل، معادل خسارت واقعی دانست. اگر سفارش در روز بعد تحویل شود، ممکن است فقط هزینه اضافه ‌کاری یا تأخیر ایجاد شده باشد اما اگر ظرفیت تولید محدود باشد و سفارش از دست برود، پیامد اقتصادی متفاوت خواهد بود.

اختلال در شست ‌و شو، خنک ‌کاری و سایر فرایند های وابسته به آب

در بعضی واحدها، آب صرفاً برای مصارف عمومی کارکنان نیست بلکه در خود فرایند تولید نقش دارد. قطع آب موردنیاز برای یک مرحله ضروری ممکن است باعث توقف همان مرحله یا محدود شدن کل خط شود.

در چنین شرایطی، بررسی ظرفیت ذخیره باید با همکاری مسئول فنی یا مهندس فرایند انجام شود. حجم مصرف لحظه‌ای، ساعات فعالیت، نیازهای ضروری و امکان استفاده از مدارهای جداگانه باید مشخص شوند.

چرا نیاز ذخیره آب یک کارگاه با کارخانه بزرگ متفاوت است؟

یک کارگاه کوچک ممکن است با ذخیره محدود بتواند نیازهای ضروری خود را در مدت کوتاهی پوشش دهد. اما کارخانه ‌ای با مصرف پیوسته و حجم بالای آب، ممکن است به مخزن بزرگ ‌تر، چند مخزن یا راهکار ذخیره و تأمین اختصاصی نیاز داشته باشد.

از سوی دیگر، ذخیره بیش از نیاز نیز هزینه خرید، اشغال فضا، نگهداری و زیرساخت را افزایش می‌دهد. بنابراین هدف، خرید بزرگ ‌ترین مخزن ممکن نیست هدف، کاهش ریسک اختلال با هزینه ‌ای متناسب با ارزش فعالیت است.

برای کسب ‌و کارهای خدماتی نبود آب به معنی کاهش درآمد است

بسیاری از مشاغل کوچک و متوسط، هزینه ‌های پنهان نداشتن مخزن را به شکل کاهش ظرفیت خدمت‌ رسانی تجربه می‌کنند. در این کسب‌ و کارها ممکن است ارزش اصلی آب نه در حجم مصرف، بلکه در امکان ارائه به ‌موقع خدمت به مشتری باشد.

رستوران ‌ها و مراکز تهیه غذا

آب در بخش ‌هایی مانند شست ‌و شو، نظافت و رعایت بهداشت نقش دارد. اگر قطعی آب باعث شود الزامات بهداشتی قابل رعایت نباشند، ادامه فعالیت ممکن است امکان‌ پذیر یا مجاز نباشد. در چنین شرایطی، ذخیره مناسب و ایمن آب می‌تواند به مدیریت اختلال کمک کند اما میزان موردنیاز باید بر اساس مصرف و الزامات مرتبط تعیین شود.

کارواش ‌ها و واحدهای نظافتی

در کسب ‌و کارهایی که آب مستقیماً برای ارائه خدمت مصرف می‌شود، قطع آب می‌تواند تعداد سفارش ‌های قابل انجام را کاهش دهد. هزینه احتمالی شامل درآمد از دست ‌رفته، تأخیر سفارش ‌ها و هزینه تأمین جایگزین است.

برای محاسبه دقیق، باید بررسی کرد چه تعداد سفارش واقعاً از دست می ‌رود و آیا می‌توان آن‌ها را پس از برقراری آب انجام داد.

هتل ‌ها، مراکز اقامتی و خدماتی

در این مراکز، آب برای نظافت، شست‌ و شو و نیازهای روزمره مهمانان ضروری است. اختلال در تأمین آب ممکن است باعث افزایش شکایت مشتریان، تغییر برنامه خدمات یا ایجاد هزینه ‌های جبرانی شود.

با این حال، ذخیره‌ سازی باید با توجه به نوع مصرف، الزامات بهداشتی و ایمنی و ظرفیت واقعی تأمین آب طراحی شود. مخزن، بدون سیستم توزیع مناسب و برنامه نگهداری، تضمین‌ کننده استمرار همه خدمات نیست.

چگونه هزینه نداشتن مخزن آب را به ‌صورت واقعی محاسبه کنیم؟

برای تصمیم‌ گیری اقتصادی، به‌ جای تکیه بر ترس از قطعی آب یا تصور کلی درباره خسارت، باید هزینه ‌ها را تا حد امکان اندازه‌ گیری کرد.

یک روش ساده این است که هزینه‌ های قابل ‌انتساب به اختلال را در یک بازه زمانی مشخص محاسبه کنیم و سپس آن‌ها را با هزینه مالکیت و بهره‌ برداری از مخزن مقایسه کنیم.

برآورد هزینه‌ های نداشتن مخزن آب در چند مرحله

مرحله اول: هزینه تأمین جایگزین آب

هزینه خرید یا انتقال آب، حمل‌ و نقل، نیروی انسانی و سایر هزینه‌ های مستقیم را جمع کنید.

مرحله دوم: هزینه اختلال در فعالیت

مشخص کنید قطعی آب چه فعالیتی را متوقف یا محدود می‌کند. سپس هزینه اضافی ایجاد شده، مانند اضافه ‌کاری، تأخیر قابل ‌هزینه یا تولید جبران‌ ناپذیر را برآورد کنید.

مرحله سوم: هزینه‌ های احتمالی

خسارت محصول، ضایعات یا سایر پیامدهای احتمالی را فقط در صورتی وارد محاسبه کنید که بتوان آن‌ ها را با شواهد یا برآورد فنی قابل ‌دفاع توضیح داد. از دوباره ‌شماری یک خسارت در چند ردیف خودداری کنید.

مرحله چهارم: هزینه داشتن مخزن

قیمت خرید، حمل، نصب، زیر سازی، پمپ و اتصالات موردنیاز، نگهداری و هزینه ‌های احتمالی تعمیر را در نظر بگیرید.

مرحله پنجم: مقایسه دو سناریو

هزینه مورد انتظار اختلال بدون مخزن را با هزینه راهکار ذخیره آب و میزان کاهش واقعی ریسک مقایسه کنید. مخزن لزوماً تمام خسارت ‌های ناشی از قطعی را حذف نمی‌کند بنابراین فقط باید سهمی از خسارت را به‌ عنوان منفعت احتمالی آن در نظر گرفت که واقعاً قابل پیشگیری باشد.

مثال محاسباتی برای یک کارگاه (مبالغ پیشفرض هستند)

فرض کنید یک کارگاه در هر سال با دو نوبت اختلال آب رو به ‌رو می‌شود. در هر نوبت، پس از بررسی سوابق، هزینه ‌های مستقیم تأمین جایگزین و هزینه اضافی ناشی از اختلال، مجموعاً ۸ میلیون تومان برآورد می‌شود.

در این مثال فرضی:

• تعداد اختلال‌ها در سال: ۲ بار
• هزینه هر اختلال: ۸ میلیون تومان
• مجموع هزینه سالانه برآورد شده: ۱۶ میلیون تومان

اگر هزینه سالانه مالکیت مخزن، شامل سهم سالانه هزینه اولیه و نگهداری، ۱۲ میلیون تومان باشد، در نگاه اول امکان صرفه‌ جویی وجود دارد. اما این نتیجه فقط زمانی معتبر است که مخزن بتواند بخش عمده اختلال‌ های موردنظر را پوشش دهد و ارقام، واقعیت همان کارگاه را منعکس کنند.

اگر مخزن فقط نیمی از هزینه‌ های مورد انتظار را کاهش دهد، منفعت سالانه فرضی ۸ میلیون تومان خواهد بود و هزینه ۱۲ میلیون تومانی را جبران نمی‌کند. در این حالت، تصمیم اقتصادی ممکن است متفاوت باشد.

این مثال آمار بازار نیست هدف آن نشان دادن روش محاسبه است.

آیا خرید مخزن آب همیشه از نظر اقتصادی به ‌صرفه است؟

خیر. تصمیم به خرید مخزن باید بر اساس نیاز واقعی، احتمال اختلال، هزینه پیامدهای آن و هزینه راهکارهای جایگزین گرفته شود.

در بعضی شرایط، خرید مخزن تصمیمی منطقی است برای مثال وقتی اختلال‌ ها تکرار می‌شوند و نبود آب می‌تواند فعالیت ضروری را متوقف کند. در شرایط دیگر، مدیریت مصرف یا استفاده از یک راهکار جایگزین ممکن است کافی باشد.

چه زمانی خرید مخزن می‌تواند توجیه اقتصادی داشته باشد؟

• قطعی یا افت فشار آب تکرار می‌شود.
• فعالیت یا نیاز مصرف ‌کننده به دسترسی مستمر به آب وابسته است.
• تأمین اضطراری آب پرهزینه، دشوار یا نامطمئن است.
• امکان نصب ایمن و تأمین آب کافی برای ذخیره ‌سازی وجود دارد.
• هزینه راهکار ذخیره، در مقایسه با ریسک قابل ‌کاهش، منطقی است.